“Anneke Soetaert – Gisteren & Vandaag”

De langverwachte CD van Anneke Soetaert is eindelijk uit!

Marc De Vlieger

Op 7 november 1947, net na de tweede wereldoorlog, werd in Vlaanderen een pittige meid geboren : Anneke Soetaert. Klein maar dapper nam ze in 1963 deel aan het BRT programma “Ontdek de ster”. Met haar soul versie van “Knock on Your Door” sleepte ze meteen de eerste prijs in de wacht. Vier jaar later neemt ze deel aan de preselectie voor het Eurovisie Songfestival, maar in de finale wint Louis Neefs. Toch wordt Anneke door haar deelname enorm populair in Vlaanderen…

Vandaag 9 Mei 2011 heb ik afspraak in Boca Raton, Florida met niemand minder dan ons aller Vlaamse tieneridool van de jaren zestig en zeventig, Anneke Soetaert. Ja, de tijd waar men de ene grote hit na de andere scoorde, de tijd van The Beatles and the Stones… en voor veel muziekliefhebbers nog altijd de beste tijd voor muziek waar we nu nog naar teruggrijpen. “Classics” zijn het nu, pareltjes van muziek die blijven gewaardeerd worden door de nieuwere generaties. De muziek van toen, opnieuw gebruikt in de hedendaagse “American Idol” of de Vlaamse “Idool” show… Blijkbaar was die muziek van toen helemaal niet slecht!

Anneke Soetaert verhuisde in die gouden zeventigerjaren met haar Amerikaanse man Scot Bradford naar de States om er voorgoed te blijven en haar gezin te stichten. Wellicht stelden zeer vele Vlaamse fans zich de vraag, “Hoe zou het met Anneke zijn?”. Wel, hier is het antwoord.

In een klein notaboekje had ik wat vragen neergepend, dingen die ik perse nog wel es aan Anneke wou vragen…momenten uit haar vroegere jaren in Vlaanderen en wat zij vandaag nog zou willen verwezenlijken… wat zijn haar dromen?

Ik kom uit Aalter, O.Vl. en Anneke is van mijn buurgemeente, Ruiselede, W.Vl., slechts een kleine 7 km verder. We spreken wel een totaal ander dialect, hoe gek dat ook mag klinken, maar in Vlaanderen is zoiets mogelijk. Het toeval wil dat ik ook in Florida, waar ik al 32 jaar woon met mijn gezin, weer maar 7 km van Anneke woon.

Mijn Vlaamse jeugdjaren waren net als die van Anneke gevuld met enorm veel muziek, vele baloptredens samen met mijn drie broers met wie ik het orkest “The Nordas” vormde. En zo, zonder het echt te beseffen, volgde ik automatisch Annekes leven en muziekcarrière mee. De eerste ontmoeting met Anneke was heel toevallig eens in Aalter aan het rondpunt. Anneke kwam daar geregeld op bezoek bij de familie Latre die er een gezellig café op nahielden met een stal vol rijpaarden er achter. Die paarden werden verhuurd voor ritjes in de bossen van Aalter, en naar ik vernam had Anneke daar zelfs een paard gekocht. Ikzelf ging daar ook regelmatig om in het pretparkje achteraan de herberg te gaan spelen…dus niet op de schimmel maar op de schommel…Tja, ‘k was dan zeven of acht  jaar  en dat was mijn Disney World dan…we waren met weinig kontent. We schrijven 1963 en daar stond plots voor mij Anneke Soetaert met haar entourage. Ik dacht bij mezelf, “Wow! Hier staat een superster” want ik had haar al meermalen gezien op televisie en echt veel beroemdheden had Vlaanderen in die periode niet. Bewondering tot en met maar ik durfde geen woord tegen haar zeggen. Anneke het tieneridool, een beeldschone, lieve verschijning, wie had gedacht dat ik haar 47 jaar later zou mogen begroeten als vriend, gebuur, en lid van mijn Belgian Club of Florida? Wat een kleine wereld toch… Anneke is nog even mooi, vriendelijk, vrolijk en charmant als toen, en ze heeft nog steeds die mooie unieke stem…

Marc: Hoe is het zingen eigenlijk begonnen?

Anneke: Toen ik een jaar of twaalf, dertien was zat ik op kostschool bij de nonnekes in Tielt, niet te ver van mijn geboorteplaats Ruiselede. Mijn ouders hadden me een gitaarke gekocht en in Tielt was ik dus ook nog naar de muziekschool gegaan om wat akkoordjes op de gitaar te leren. Ik weet nog heel goed dat ik in mijn klein kamertje op een bewuste avond echt op mijn knieën zat te bidden en Onze-Lieve-Vrouw vroeg om van mij een bekende en goeie zangeres te maken. De eerste optredens waren op school en via mijn beste vriendinnen die het hadden klaargespeeld dat ik terechtkwam in de “Ontdek de Ster” waar ik “I’m gonna knock on your door” zong en ook won. Uit die bekende internationale zangwedstrijden zoals “Ontdek de Ster” en “De Knokke Beker” zijn trouwens ook beroemde zangers als Roger Whittaker en Elton John geboren… Het leek wel een soort Eurovisie Song Festival vanuit Vlaanderen in die prille eerste jaartjes van de Vlaamse Televisie. Ik kreeg er mijn eerste platencontract bij Arcade. En zo begon de bal echt te rollen. De eerste opnames waren “Blue Beat” en “Johnny Boy” en de grote hits zouden gaan komen…

De eerste echte grote doorbraak kwam in de “Knokke Beker” van 1963. Na een auditie in Brugge werd ik uit 800 jonge talenten uitverkoren om deel te nemen aan de nieuwe BRT show… samen met Louis Neefs, Kalinka, Marva, Jimmy Frey, Rita de Neve, Ronny Temmer, Chris Wijnen. Mijn liedje “Rio De Janeiro” werd een enorme hit waarmee ik ook won! Dan kwam Canzonissima 1967, gepresenteerd door Jan Theys. En daar won ik ook met het nummer “Ciao, Adieu, Bye bye ”. En ja, ik was plotseling een echte zangeres met heel veel werk, veel succes, vele hits en vooral zeer veel fans, die ik blijkbaar nog altijd heb.

Marc: Wat was voor jou het mooiste moment uit die jaren in Vlaanderen?

Anneke: Een Amerikaanse muziekfirma kwam met de musical “Hair” naar Europa en in elk land zochten ze naar een zangeres om de hoofdrol te zingen. In Duitsland werd dat Donna Summer, en in België was ik dat. Ik kreeg staande ovaties in Brussel tijdens die voorstellingen, vooral met het nummer “How Can People Be So Hard” dat nog altijd een van mijn lievelingsnummers is. De reacties waren enorm en het Amerikaanse showbizz team was in de wolken met mijn vertolking.

Marc: Hoeveel opnames heb je zo gemaakt?

Anneke: Ongeveer tachtig … veel met het grote radio en tv orkest van de BRT en dan later met eigen of studio bands.

Marc: Wie waren toendertijd jouw idolen?

Anneke: Brenda Lee, Rita Pavone, Paul Anka en natuurlijk Elvis.

Marc: Wie waren jouw orkest of band?

Anneke: Wel, geloof het of niet, maar The Pebbles was er eentje van… verder had ik nog The Tipsy’s, The Five Pennies en de enorm goeie gitaarband The Jokers. Begin jaren zestig kon je die bands ook op de dijk van Blankenberge gaan bekijken; enig was dat om als kind ‘s avonds daar te staan en die Shadows geluiden enz. door de avond te horen weergalmen… Ja dat waren de beginjaren voor de Vlaamse muzikanten…veel muziekscholen waren er in die tijd niet, dus ook niet te veel orkesten.

Marc: En toen kwam Scott Bradford in je leven, de geweldige Amerikaanse keyboard speler van de toen zeer beroemde Belgische band “Jess & James.”

Anneke: Ja, via Ward Bogaert van de BRT werd ik in het Amerikaans Theater  in Brussel aan hem voorgesteld en het werd liefde op het eerste gezicht. We werden een stel, muziekvrienden en alles wat erbij hoorde…en we trouwden. Mijn naam in de muziekwereld werd nu Ann Bradford; Scott en zijn band werden mijn begeleidingsorkest. En zo maakten we weer grote hits als “Weet Je, Weet Je”. Ik voelde dat we heel wat muzikale richtingen aankonden en we hebben dat ook gedaan.

Na een paar jaar in Vlaanderen kreeg Scott enorm heimwee en wou terug naar de States (Greenwich, Connecticut). Onze liefde voor elkaar was heel sterk en ik vertrok mee naar een totaal onbekend Amerika. Van zingen kwam nu heel wat minder in huis. Ik was de vrouw van de muzikant en niemand kende me hier in de States. Het leven werd plots totaal anders. Onze dochter Thaïs werd geboren maar ons huwelijk kon na enige tijd niet meer blijven bestaan. Na de echtscheiding ben ik hertrouwd, opnieuw met een Amerikaan, John Valence, de man met wie ik nu nog altijd in liefde mijn leven deel. Onze zoon Jonathan werd geboren in Bethlehem, Pennsylvania. Ex-man Scott verhuisde later naar Atlanta, Georgia en ik, met mijn John en de kinderen, naar het zonnige Boca Raton in Florida waar we nu nog altijd wonen. Gelukkig wonen de kinderen en kleinkinderen in de buurt. Scott is later ook naar Florida komen wonen, niet te ver van ons, daar hij enorm veel van zijn dochter hield. Jammer genoeg is hij een paar jaar geleden overleden en dat was een zeer pijnlijke zaak voor onze dochter Thaïs.

Marc: En nu na al die jaren je nieuwe CD:  “Anneke Soetaert, Gisteren en Vandaag”. Hoe is dat tot stand gekomen? Je hebt eigenlijk niks meer opgenomen in zowat de laatste 35 jaar of zo…

Anneke: Het zingen is altijd in mij gebleven. Maar vooral na de dood van mijn allerliefste moeder in Vlaanderen, een aantal jaren terug, besloot ik voor haar mijn lievelingsnummer “Ave Maria” te gaan opnemen in een studio hier in de buurt; zo zou ik weer vrede vinden met mezelf. Ik moet wel zeggen dat ik meer en meer begon te denken dat mijn trouwe fans in Vlaanderen daar ook wel echt recht op hadden; men begon echt aan te dringen dat ik nog eens zou zingen. Ook de Vlaamse vrienden hier in Florida vroegen me altijd. “Allee Anneke, wanneer neem je nog es iets op, of wanneer treed je nog es op?”. En zo, na lang overwegen en veel omwegen heb ik nu eindelijk de nieuwe CD op de markt gebracht met nummers van vroeger en nu. Ik moet je vertellen dat ik er zelf zeer gelukkig mee ben, vooral met mijn allernieuwste nummer, “Laat me dromen.”

Marc: Hoe is de keuze van de nieuwe nummers gegaan ?

Anneke: Een nummer waar ik al vele jaren weg van ben is het slavenkoor (“Va pensiero”) uit Nabucco van Verdi. Die melodie zat al jaren in mijn kop om maar ik kon er niet de juiste Vlaamse tekst op schrijven, tot onlangs de titel “Laat me dromen” in mijn hoofd begon te dwarrelen. En zo begon ik te schrijven en te herschrijven. Het resultaat is iets waar ik enorm gelukkig mee ben…Het is een tekst waar zowel jong als oud, gelukkig of ongelukkig iets kan in terug vinden voor zichzelf. Ik zing het zeer graag. Mijn man en ik zijn zeer fier op het eindresultaat van de CD. Ook de vele reacties die ik nu al krijg van vrienden en bekenden en fans zijn allemaal echt positief en het doet me deugd weer de reacties van gelukkige fans te kunnen lezen. “Gisteren en Vandaag” is een goeie titel. Verder hoor ik enorm graag het liedje “Kringetjes” en ook “Oh Paradise”, een nummer dat  Sylvain Van Holmen (The Wallace Collection) voor me schreef. Het is een echt bijna latino-tropical meezingertje en vooral ook dansmuziek. En dan natuurlijk “Ave Maria”, het lied waarmee het eigenlijk allemaal begon en waardoor ik ergens terugkom waar ik ben vertrokken. Ik voel mijn moederke en ook mijn verbondenheid met haar, en vooral het hogere in het leven, de verbondenheid met God. Want zo leef ik verder in een diepgegroefd geloof. Ja, we zijn zo opgevoed, thuis hé, en dat blijft verder in me leven, ook hier in Amerika.

Marc: Hoe ga je om met het leven hier in Florida?

Anneke: Ik woon in Boca Raton met mijn allerliefste man John Valence. Mijn geliefde dochter Thaïs en haar tweelingen Maya en Skyla vlakbij – en geloof me, de kleinkinderen zijn alles voor mij. Mijn zoon Jonathan gaat volgend jaar in mei ook trouwen en daar kijken we nu al naar uit. Het wordt een geweldig mooi feest. Ik ben weer gelukkig. Want net zoals voor iedereen heeft het leven ook voor ons zijn ups and downs… laat ons zeggen dat ik nu in een “up” zit.

Marc: Anneke, eerst en vooral dank voor dit gezellig gesprek. Ik zie en voel dat je gelukkig bent en ik zou je graag in naam van alle fans waar ook ter wereld en ook hier, als president van de Belgian Club of Florida,… nog heel veel mooie jaartjes van geluk, goeie gezondheid en vooral nog veel mooie muziek willen toewensen. Ik hoop ook dat men in Vlaanderen gauw plaats maakt voor jou in die nu zo beroemde “Eregalerij” van Radio2 Daar hoor jij zeker thuis en mag je naam in grote letters zeker niet ontbreken…

Anneke: Wel, ik zou ook graag via deze weg iedereen willen bedanken…voor al die mooie tijden daar in Vlaanderen en ook hier in de States. En speciaal dank aan al mijn trouwe fans. Voor jullie heb ik die langverwachte nieuwe CD opgenomen. Ik hoop dat iedereen er tevreden mee zal zijn. Vele groetjes aan alle fans en misschien tot ergens in Vlaanderen nog eens. Wie weet?

NB: De CD “Anneke Soetaert – Gisteren & Vandaag” kan via internet gemakkelijk besteld worden op http://www.annekesoetaert.be/